Dag 4

Dag 4 uit de Bergen: Sneeuw, Smullen en een Stille Traan

Lieve mensen thuis,

Kijk eens naar buiten! Vanmorgen deden we de gordijnen open en… pats! De hemel was blijkbaar een kussengevecht begonnen. De sneeuwvlokken vielen met massa’s uit de lucht, grote, dikke vlokken, alsof de engeltjes hun donsmatras aan het uitkloppen waren. En het is nog steeds niet opgehouden! Het is hier één groot, wit sneeuwtapijt.

Vallen als een veertje Skiën in die verse sneeuw is natuurlijk een feest. En het mooie is: als je valt — en geloof me, dat gebeurt weleens — dan val je niet op de grond, maar je landt in de slagroom. Het is vallen met een glimlach, want de landing is zachter dan de voorbije dagen.

Vriendjes en Geheimen Tussen het sneeuwhappen door hebben we naampjes getrokken voor ‘Vriendjesdag’. Je weet wel, zo’n dag dat je even extra lief doet tegen een ander zonder dat die het merkt. Een knipoogje hier, een helpende hand daar, of even iemands ski’s vasthouden. Onze kornuiten veranderden spontaan in kleine heiligen. De begeleiding vroeg zich af of ze droomden, maar nee: het was pure vriendschap, met een strik erom.

De Keizer in de Pan Vanmiddag kregen we een maaltijd waar zelfs een keizer zijn snor voor zou opkrullen: de befaamde Oostenrijkse Kaiserschmarrn. Een bord vol luchtige pannenkoekstukjes, bestrooid met zoveel poedersuiker dat het leek alsof de kok ook buiten was geweest. De foto zit erbij, maar pas op: niet aan het scherm likken! Onze kornuiten smulden alsof hun leven ervan afhing.

Skiwasser en Slalom Na de middag gleden we weer de berg af. Natuurlijk moesten we even pauzeren in de berghut voor een glas ‘Skiwasser’. Dat is rood, dat is zoet en je krijgt er benen van als een jong ree. Daarna vlogen we weer de piste af, zoef…

De Grote Finale Na een warme douche (heerlijk, alsof je weer een beetje ontdooit) hebben we nog even dapper de schooloefeningen getemd. Ja hoor, ook in de bergen moet er weleens een breuk worden opgelost. Daarna wachtte de pasta carbonara, en geloof me, die was zo lekker dat de slierten bijna uit de oren kwamen.

Bij het Mol-spel is de spanning inmiddels om te snijden. Er zijn nog drie duo’s over. Wie zijn de saboteurs? Wie zijn de juiste speurders? Morgen volgt de ontknoping. Heerlijk spannend!

Onder de wol De avond sloten we af met de grote onthulling van Vriendjesdag en een ludieke quiz. Om 21:00 uur precies kropen de kornuitjes onder de wol. Voor de allerlaatste keer in dit mooie Oostenrijk. Morgenochtend rinkelt de wekker om 7:30 uur, want die koffers moeten weer dicht. En we weten allemaal: een koffer op de terugweg is altijd drie keer zo dik als op de heenweg!

De laatste loodjes Morgenvroeg doen we nog een echte afdalingswedstrijd. Iedereen krijgt een medaille, want hier is iedereen een kampioen. In de namiddag houden we nog een wedstrijd: ‘Wie bouwt de mooiste sneeuwman?’. Ik hoop dat ze niet op de begeleiding gaan lijken, want dan worden ze wel heel erg knap!

Nog een laatste vieruurtje, een frisse douche, een filmpje in de huisbioscoop en dan… om 21:00 uur tuffen we richting Dorne en staan we zaterdag om 7:00 uur weer op vertrouwde bodem.

Het was een geweldige week. We zijn zo trots op deze bende. Ze hebben zich voorbeeldig gedragen, gelachen, gezongen en misschien een heel klein beetje heimwee gehad, maar dat hoort erbij. Dat is de liefde voor thuis.

Dit was het laatste verslag. We hopen dat jullie een beetje hebben meegeproefd van de koude sneeuw en de warme chocolademelk.

Tot zaterdagmorgen bij het ontbijt!